programma programma

4 berichten

MOTHER T & …

Mother T & The Chicks, een nog erg jong collectief, kregen de eer om de avond op gang te trekken. En het moet gezegd, ze deden dat met verve.
Kwam frontdame (Tessa De Vreese) nog iets of wat bedeesd het podium op, dat gevoel verdween onmiddellijk wanneer deze frêle dame haar mond opende, wat een stem, zo mooi! Ook de rest van de band, Olivier Vander Bauweda (Guitar & Harp), Quinten De Vlaeminck (Bass), Bart Beelaert (Guitar) en Frederik De Cocker (drums) presteerden onmiddellijk op hoog niveau. Bijwijlen zeer subtiele blues, jazzy sfeertjes en country shuffles, het kwam er allemaal prachtig uit. De bandleden zijn zeker geen tafelspringers, maar de sfeer die hun muziek bracht, klopte helemaal.
Het doet me altijd ongelooflijk veel plezier, dat er nog steeds jonge mensen zijn die met zoveel liefde voor de blues op een podium willen kruipen om dit soort muziek levend te houden.
Heerlijk, de toon was gezet voor een geweldige avond.

Website MOTHER T & THE CHICKS (B)
Facebook: MOTHER T & THE CHICKS

SLICK NICK & …

Dan was het de beurt aan Slick Nick & The Casino Special.
Al vanaf het moment dat deze heren het podium opkwamen, was het meteen duidelijk, hier gaat uit een totaal ander vaatje getapt worden dan hun voorgangers op het podium. Alle muzikanten in een strak pak gestoken, klaar om de tent op zijn kop te zetten.
Nu was het tijd om te swingen, te jiven en te shaken!
Nico Dukony, aka Slick Nick, is de perfecte gladde jongen om dit soort feestmuziek te brengen. Dit is de muziek die speciaal gemaakt is om mensen aan het dansen te brengen en plezier te laten maken. Met nummers als ‘Let’s have a party’, ‘Happy Feet”, “Chicken Shack’, ‘Summertime’, ‘Batman’ en als afsluiter ‘Red Hot Mama’ werd de zaal omgetoverd in één grote danstent!
En of het publiek ervan genoot!

SLICK NICK & THE CASINO SPECIAL stond mee aan de wieg van de retro revival. Plots doken overal feestjes met een vintage tintje op. De band staat onder alle omstandigheden garant voor een hete mix van swing, rock ‘n’ roll en rhythm ‘n’ blues. Hier en daar wordt een zijsprongetje gemaakt in de richting van old school ska en soul van eerste uur. De zeven muzikanten hebben allen al hun strepen verdiend in de meest diverse bands. Van klassiek over blues en rockabilly tot stevige rock.    ⇒20u50

website: SLICK NICK & THE CASINO SPECIAL
Facebobk:SLICK NICK & THE CASINO SPECIAL

BLACK CAT BISCUIT

En dan de band waar ondergetekende reikhalzend had naar uitgekeken, Black Cat Biscuit.
Vorig jaar waren ze de terechte winnaars van de Belgian Blues Challenge en sindsdien staan ze bijna onafgebroken ergens op een podium. Maar nog nooit in Schoten dus dat moest er dit jaar zeker van komen.En de heren hebben hun ijzersterke reputatie meer dan waar gemaakt.
Bart Arnauts (Guitar), Stanley Patty (Guitar), Pat Alley (Bass), Mark Sepanski (Harp) en Jeff Gijbels (drums) vliegen door hun repertoire, dat trouwens helemaal uit zelfgeschreven nummers bestaat. Deze mensen geven een andere draai aan de blues, maar doen dit op zo’n geweldige manier, dat het met geen andere band te vergelijken is. ‘I don’t know’, ‘Giovanni Winnetou’ en hun eigen versie van klein klein kleuterke, ‘Hey Little Kiddy’ zijn voor mij enkele van de vele hoogtepunten.
Elk bandlid kreeg ook nog eens afzonderlijk de kans om hun kunnen te tonen in één of ander solomoment. In één woord, geweldig!

Black Cat Biscuit, vier Belgisch-Limburgse muzikanten en één Nederlands grensgeval.
Geen plat getreden paden of grijs gespeelde covers bij Black Cat Biscuit, maar een verrassende, bij wijlen hitsige cocktail van frisse nummers gemarineerd in een ‘special gumbo hot sauce’ gebracht door vijf gedreven muzikanten!    ⇒22u10

website: BLACK CAT BISCUIT (B)

CASEY HENSLEY

En dan werd het tijd om af te sluiten met de nieuwste vrouwelijke sensatie uit de USA, Casey Hensley. Deze jongedame, wordt in Amerika soms al eens een keertje vergeleken met de nieuwste versie van Janis Joplin. Wel ik heb nooit Janis Joplin live mogen aanschouwen, maar ik ben er alvast zeker van dat de vergelijking van haar stem moet komen. Wat een volume, jongens wat was dat! Het was gedaan met swingen, dit was pure power!
Ook de band, met Belg Renaud Lesire op bass, Caleb Yearsley Guttierez (drums) en een dijk van een (één voor mij onbekende) gitarist, gaf Casey de stevige rauwe ondersteuning die haar stem bij dit soort blues nodig heeft.
In de USA wordt deze dame tegenwoordig overladen met Blues Awards, maar voor mij persoonlijk was dit een beetje ‘Over The Top’. Maar hey, wie ben ik, het publiek in Schoten lag aan haar voeten met nummers als ‘I’m a Woman’, ‘Hard Headed Woman’ en ‘Hip Shake’.
 

Een jonge blueszangeres die gezegend is met een orkaan van een stem.
Haar uitstekende band weet als geen ander haar powerhouse blues tot ongekende hoogtes te tillen.   ⇒23u30

Website: CASEY HENSLEY (US)
Facebook: CASEY HENSLEY (US)